Yamanashi Daigaku, de campus in de bergen!

Hallo beste thuisfrontmensen! Stephanie en ikzelf zitten ondertussen al enkele weken in het warme Yamanashi, Kofu op de iCLA campus. Het gaat goed met ons. Ja dat was het, Salukes!

Oké neen, er is wel wat meer te zeggen natuurlijk haha. Eerst en vooral, voor al diegenen die hier mogelijks willen neerdalen in de toekomst: het is de moeite, dus doe je best om er te geraken!  Dat was het korte antwoord. Hieronder volgt een iets langere versie en ook wat info over het reilen en zeilen hier op campus!

Eerst en vooral: alles hier is modern. Het is een nieuwe campus, en dat toont. Onze kamers zijn letterlijk net als op de foto’s op de website. Aka ze zijn niet groot maar wel af. Niet versleten. En heel belangrijk: individueel! Ik hecht hier veel waarde aan persoonlijk :p Verder over de dorms. Je hebt 3 units van elk 8 mensen per unit. Elke unit heeft een eigen woonruimte met badkamer, 2 douches en 2 wc’s. En alles is terug… Modern! Het is gewoon luxe. Enige ‘minpuntje’, je unit moet deze onderhouden. Dus als het vuil wordt: kuisen! 1x in de maand komt er een professionele ploeg langs. Maar geloof me, daar wil je niet op wachten. Nog een leuk iets, je zicht is prachtig! Je kijkt ofwel op een prachtige groene bergrand met wat stad, of op de berg Fuji himself! Opstaan valt hier bijzonder mee haha.

Over nu naar de lesruimtes. En dat duurt in realiteit 15 seconden, want je dorm plakt aan de campus. Jawel je kan met je pantoffels aan je les binnen stappen en niemand kijkt raar op. Omdat er dat ook veel doen. Voordeel van een campus voor enkel uitwisselingsstudenten eh! Alle lokalen hier zijn opnieuw modern ingericht en volledig in glas! Het is een open campus, muren zijn er zo weinig mogelijk. Dat went gelukkig snel haha. Lokalen hier bevatten zo een 20 á 30 mensen gewoonlijk. Maar zelf heb ik bijvoorbeeld les met 4 andere mensen. Het is wat wennen als je nog de tijden met 1000 mensen in Quetelet herinnert.

Voor we naar buiten gaan nog even 2 ruimtes: onze cafetaria en student lounge. 3x per dag wordt er eten geserveerd in de cafetaria. Verwacht er niet te veel van. Dit is altijd een gerecht waarbij je dan zelf naar hartenlust soep, rijst of brood kan bij nemen. Ook heb je in de ochtend optioneel ontbijtgranen. Nu, groenten en fruit zijn duur in Japan. Toch onze westerse. Een meloen kost hier €36. Jawel, daar ontbreekt geen komma. Maar in de middag en avond krijg je gratis groenten en fruit, zoveel je wil. Toch tot het op is haha. Hier maak ik gretig gebruik van. De Student Lounge dan, dit is een ruimte voor enkel studenten. Hier staan 2  gamingrigs, geen pc’s sadly, klaar voor ons. En ook nog 2 andere aparte kamers met tv’s voor streaming. Daarnaast hebben we hier nog wat gezellige zetels en… Een vending machine! Jawel, er staat er zelfs ene binnen bij ons haha.

Dan nu de campus zelf, we zijn eigenlijk onderdeel van YGU. Dus aan iedereen die denkt hier een slechter niveau Japans te leren: 1) we zitten samen les te volgen met natives en 2) de natives die slecht praktisch geen Engels kunnen zitten op 15 meter van onze dorms. Het is dus wat je er zelf van maakt.

Zoals al een paar keer gezegd, het is hier nieuw. Maar daarom zeker niet ondermaats. Bewijs genoeg is te vinden in onze dojo’s. Dit is er één van.

Yamanashi daigaku scoort namelijk bijzonder hoog m.b.t. het afleveren van medaillewinnaars op Olympische Spelen. En dat al geruime tijd. Ik kon de hele kast niet fotograferen en wou ook niet de gehele blog hieraan weiden. Beeld je gewoon in dat dit langs beide kanten nog 3 meter heeft.


Ze zijn ook zeer vriendelijk, en kijken niet neer op je omdat je alles behalve zo goed bent als hen. Ik loop geregeld op campus en overlaatst spraken ze me zelfs aan, ik heb zelfs een Japans/Engels babbeltje kunnen slaan met hun prof! Hij had spijtig genoeg niet het geweldige gevoel van humor zoals professor Niehaus.

Daarnaast huist onze campus ook de radiozender ‘Kofu fm’, loop net zoals ik genoeg rond en ze beginnen over je te praten. Letterlijk haha.

Naast de standaardgebouwen en bibliotheek hebben we een hele reeks van gebouwen en terreinen specifiek voor de atleten hier. En die trainen de hele week rond, 7 op 7. Foto’s zeggen altijd meer dan woorden, dus ik laat jullie nu nog even met nog wat beelden van onze campus.

Zie zo, dit was mijn eerste (en iets langere) blog voor jullie. Nu weten jullie al wat meer over hoe onze dagen er uit zien.